Zwyczaj dekorowania świątecznego drzewka narodził się wiele wieków temu w Niemczech. Pierwsze choinki ozdabiano jabłkami, orzechami i papierowymi łańcuchami. Symbolika była prosta: zielone drzewko w środku zimy miało przypominać o życiu, nadziei i nadchodzącym świetle. Z czasem tradycja dotarła do Polski i zakorzeniła się tak mocno, że dziś trudno wyobrazić sobie święta bez migoczącej, pięknie ustrojonej choinki.

Tę świąteczną radość w wyjątkowy sposób pokazała także społeczność SOSW, gdzie wspólne ubieranie choinki stało się prawdziwym, pełnym emocji wydarzeniem. Drzewko, które stanęło w ośrodku, udekorowano przede wszystkim ozdobami wykonanymi samodzielnie przez uczniów.

Były pomysłowe, kolorowe, tworzone z przeróżnych materiałów – od papieru toaletowego, przez bibułę, po naklejki i elementy, które tylko wyobraźnia potrafi połączyć w całość. Każda ozdoba była inna, a razem tworzyły ciepłą, wyjątkową kompozycję.

Bo w ubieraniu choinki nie chodzi o perfekcję – chodzi o to, by spędzić ten czas razem, w atmosferze śmiechu, rozmów i wspólnego tworzenia.

Dla wielu dzieci z ośrodka to chwila, na którą czeka się cały rok. Tomek uwielbia nie tylko samo dekorowanie drzewka, ale też pomaganie przy świątecznych porządkach. Jego ulubioną ozdobą jest czubek w kształcie gwiazdy – symbol, który zawsze musi znaleźć się na najwyższej gałązce.

Mateusz z kolei najbardziej zachwyca się wielokolorowymi światełkami, które jego zdaniem sprawiają, że choinka naprawdę ożywa. Uważa też, że na szczycie powinna znaleźć się albo gwiazda, albo aniołek – bo dopiero wtedy choinka jest „prawdziwa”.

Świąteczne drzewko to nie tylko ozdoba pomieszczenia. To symbol wspólnoty, tradycji i chwil, które pamięta się przez całe życie. Niezależnie od tego, czy ozdoby są kupione, własnoręcznie wykonane, krzywe, kolorowe, błyszczące czy zupełnie skromne – najważniejsze jest to, że zawieszamy je razem. A wtedy magia świąt naprawdę zaczyna się dziać.

/SM, MB/